10 Haziran 2017

,

Gıcıklar - Jesse Andrews | Kitap Yorumu

Kitap Adı: Gıcıklar
Orijinal Adı: The Haters
Yazar: Jesse Andrews
Yayınevi: Pegasus
Sayfa Sayısı: 336
Goodreads Puanı: 3.45/5
Benim Puanım: 4/5
Arka Sayfa;
BİR GRUP. 
BİR YOLCULUK. 
LEŞ OLMAYABİLECEK BİR ŞOV.  
 SEVDİĞİNİZ BİR GRUP VAR MI? TAMAM. GÜZEL. NE YAZIK Kİ O GRUP ASLINDA ÇOK KÖTÜ. WES İLE COREY SİZE NEDENİNİ HEMEN ANLATABİLİR.  
Wes ile Corey’nin gıcık kapmadıkları bir şey yoktur. Sevdikleri gruplara bile gıcık olurlar. Hatta gıcık olunacak taraflarını bulmadan bir şeyi sevmeleri mümkün değildir. 
Bu yüzden caz kampı denilen Caz Sesi’yle konuşup gayet rahat görünmeye çalışan bir sürü manyakla dolu korkunç yere gönderildiklerinde Wes ile Corey tüm benlikleriyle buraya gıcık olurlar. Neyse ki ikisinin toplamından daha büyük bir gıcık olan Ash de onlarla aynı fikirdedir. 
Üçlü kendi gruplarını kurmak ve turneye çıkmak için kamptan kaçmanın harika bir fikir olduğuna karar verir. Ancak 
cevapsız bir soruyla karşı karşıya kalırlar: Gerçekten her şeye gıcık olan insanlar nasıl gıcık olmayacakları bir müzik 
yapabilir? 
Cevap, facialarla dolu, komik ve duygusal anları eksik olmayan bir yol macerasında gizlidir. Üçlünün başarı ile başarısızlık arasında gidip gelişleri sırasında romantik anlar yaşanacak, sinirler gerilecek, hijyen görmezden gelinecektir. 
Yazarın ünlü Ben, Earl ve Ölen Kız kitabını okurlardan bilmeyen yoktur sanırım çünkü çıktığı zaman o kadar çok kişi beğenmedi ki beğenenleri mumla aradık. Ben de filmine bayılıp hatta azıcık sonunda ağlayıp kitabını ortalama bulmuştum. O halde yazarın ilk basılan kitabını okuduysanız kendisinin kesinlikle olağanın dışında garip bir yazım tarzı olduğunu biliyorsunuzdur. Kitapları konu ve kapakları sayesinde her yaşa hitap ediyor gibi görünüyor ama aslında öyle değil çünkü bel altı o kadar çok espri kullanıyor ki artık bir yerden sonra abartısı sağolsun iğrenti bile hissedebilirsiniz. Bu kitabın da teşekkürler ki diğer kitabında olduğu kadar ağır espriler kullanmamış. Bu kitabı daha gençlik havasında ve ilk kitabına göre daha çok beğendim. Wes ile Corey'in kitabın ismini taşıyan "gıcık" olayının arka planını beğenmekle başladım okumaya. Ardından hikayeye Ash karakteri de katılıyor ve bu kızımız öyle zengin ki bir zamandan sonra göze batınca bu paranın suyunun nereden geldiğini itiraf ediyor. Yazar yine hiçbir şeyi yazmaktan çekinmemiş. Ağzına ne geliyorsa kitabına da sığdırmış. İlk olarak Corey ile Ash arasında bir şeyler geçmesi, sonrasında Ash ile Wes arasında bir şeyler geçmesi de derken kitapta her an her şey olabilir. Bu kitabında yazar yine absürt komedi yeteneğini kullanarak duygusal sahnelere değinmiş ama bu kitabında o satırlardaki duygu yoğunluğunu kesinlikle daha çok beğendim. Bazı yerlerinde hafif sıkıcı bir havası var ama ana karakter hemen olayları dizmeye çalışıyor. Sonlarına doğru daha da çok beğendim. Herkese hitap eden bir kitap değil. İçeriği, yazarın bel altı espri anlayışı ve bel altı olayları bu kadar sıradanmış gibi yazması kalemini sıyırıyor. Ben eğlenerek okudum ve özellikle sonlarını çok beğendim. Yorumumda değindiğim kısımları dikkate alarak okumaya karar verirsiniz umarım. Keyifli okumalar..

2 yorum:

  1. Ben, Earl ve Ölen Kız benim için tam anlamıyla kocaman bir hayal kırıklığıydı. Bu konuda baya doluyum ama filmini sevmiştim. Yazarın diğer kitabını sevmeyince yazdıklarına karşı önyargı oluşmuş bende.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yine aynı tarz bir dil kullandığı konusunda uyarmalıyım, o yüzden okumasan da olur :)

      Sil